Nieuwsberichten

TeKoS 199: Onderwijs in Vlaanderen

Opvoeding, onderwijs en waakzame ouders

Vanaf hun derde jaar worden Vlaamse kinderen in handen gelegd van twee machten: de ouders en de staat. Die laatste verplicht schoolgang en legt normen op. Ouders krijgen de wrange keuze tussen katholieke en officiële scholen. Traditie en modieuze nieuwlichterij botsen er voortdurend.

Opvoeding en onderwijs worden vaak op één hoop gegooid, maar verschillen fundamenteel. Ouders geven veiligheid, liefde en richting; leerkrachten leveren kennis en sociale training. Kinderen leren niet zozeer van woorden, maar van het voorbeeldgedrag dat volwassenen tonen.

Toch worden leerkrachten gegijzeld door anonieme instanties die voortdurend de regels herschrijven. Ministers staan erbij en kijken ernaar, terwijl docenten verdrinken in administratie. Continuïteit ontbreekt, democratische inspraak al helemaal. Ouders mogen dus niet blindelings vertrouwen. Waakzaamheid is hun plicht — want de staat is geen betrouwbare opvoeder.